KADELINK

Voor studie- en loopbaanadvies:

Falen is een kunst

In onze samenleving is er (meer en meer) heel weinig plaats om af te gaan, te falen, te mislukken, te verliezen. We moeten slagen, succes hebben, winnen, winst maken, lukken. Dat is op zich toch al heel bizar? Tegen een kindje dat valt, zeggen we toch niet: “Je bent een loser!” Nee, we moedigen het juist aan om op te staan en weer verder te gaan. Toch sluipt het ‘niet mogen of kunnen falen’ al vaak van jongs af aan in ons leven. Winnen is cool en belangrijk. De snelste, de beste, de slimste of de grootste zijn is goed. Ben je dat niet, dan scheelt er iets met je. Je wordt op deze manier automatisch gestimuleerd richting perfectionisme. Je zou van een aangeleerde vorm van perfectionisme kunnen spreken, iets anders dan het ‘natuurlijk perfectionisme’ dat prettig en fun is en energie levert. Nogmaals: dat is toch bizar dat wij faalangst en prestratiedruk zo in de hand werken? Want wat blijkt in je volwassen leven: je hebt talent. Je kan met je talent iets fijns tot stand brengen, maar je hebt misschien nooit leren falen. Je bent zo onzeker en zo bang om af te gaan, dat je zelfs leuke en uitdagende kansen laat schieten en je talent niet inzet.

Opeens blijkt dat ‘leren op je bek gaan’ en opnieuw opstaan ongelooflijk belangrijk wordt.
Opeens blijkt de leuze ‘fail yourself to succes !’ een uitdaging te worden.
Opeens besef je dat als je niet ‘leert falen’, je geen meter vooruit komt in het leven.
(Nou ja, misschien wil je niet vooruit in je leven of geloof je zelfs niet meer dat vooruitgang mogelijk is. Dat is dan nog een ander verhaal.)

Zelf maak ik er al jaren een spelletje van om meer plezier te krijgen in het falen. Nee, het falen zelf voelt nog steeds niet tof aan (de dag dat het tof wordt, zal een mijlpaal zijn), maar het is wel een plezant spel geworden. Een spel dat mijn ogen doet blinken en dat me automatisch leidt naar een fijn eindgevoel. Oké, uitgegleden (alsof je over een bananenschil uitglijdt, dat beeld heb ik er ook altijd bij en op zich brengt dat al een glimlach op mijn gezicht), eerst opstaan en doorgaan en vervolgens reflectie (of andersom, dat kan ook): “Wat leer ik hier uit?” Wat blijkt nu? Je leert er ongelooflijk veel uit en de conclusies zijn ontzettend bruikbaar in je persoonlijke groei. Opeens werd falen veel minder beangstigend, groeide er een bereidheid om nog meer te falen en kan ik naar het hele proces liefdevol kijken.

(Voor degenen die nog meer interesse hebben: de beste ondernemers zijn al een keer op hun bek gegaan. Ze werden betere ondernemers. Zie ook fuckupnights.com .)

Je hebt het recht om te falen, te verliezen, niet perfect te zijn en eens lekker uit te glijden (jiiiihaaa… maak er een mooi glijsessie van!) in het leven.

Je target of bonus niet gehaald op het werk?
Kritiek gekregen van je baas?
Niet geslaagd voor je examens?

En nu?

Ik heb een voorstel: laat ons eerst eens je talentenprofiel in kaart brengen. Dit is je houvast, je rots in de branding ten alle tijden. Falen is vervolgens een kunst die aan te leren is. Hoe? Onder andere door het veel te doen en steeds vol liefde naar jezelf te kijken,… elke dag opnieuw.

Ilse Hendrickx
12 juni 2018