KADELINK

Voor studie- en loopbaanadvies:

Doe jij mee aan de ratrace?

Donderdagavond 17u45. Ik nam de trein van Leuven naar Antwerpen. De man tegenover me las Het Laatste Nieuws. Hij kreeg telefoon van zijn vrouw, zuchtte en wreef met zijn handen doorheen zijn hele aangezicht. Hij zag er moe en ongelukkig uit. Naast me typte een kerel van rond de dertig op zijn laptop. Ik zag grafieken en analyses op zijn computer. Schuin tegenover me zat een veertiger, eveneens met zijn laptop op zijn schoot. In de coupé naast me las een vrouw van rond de vijftig een artikel. Ze markeerde, maakte notities en vertelde trots aan de man naast haar over grote post-its (ik wist niet dat ze bestonden, ze zijn groter dan een A4-blad) die ze gebruikte voor haar presentatie een uurtje geleden. Ze houdt namelijk niet va Power Points. De vrouw naast haar tikte op haar MacBook.

Ik staarde rustig voor me uit. De natuur langs de spoorwegen fascineerde me. Ik was in feite relax toen ik op de trein stapte. Toch voelde mijn treinrit binnen de kortste keren aan als een dag op kantoor. Nee, niet mijn eigen rustige kantoortje waar ik met mijn klanten werk, maar een druk landschapskantoor van een nieuwsdienst of zo. De werkdruk van de mensen naast me was zo erg voelbaar. Niet veel later voelde ik zelf lichte stress in mijn lichaam opkomen. Werk stopt voor hen dus niet als ze om 17u het kantoorgebouw verlaten. Ik stel me hier vragen bij. Ik hoopte maar dat de mensen op ‘het treinkantoor’ plezier beleven in wat ze doen. Zijn ze ook gelukkig?

“Mevr. Hendrickx, de tijd voor mezelf, waar vind ik die nog?” hoor ik mijn klanten wel eens vragen. Wel, als we zo door het leven gaan, weinig mentale rust nemen, mee doen aan de ratrace,… ’t ja… hoe moet het dan verder? Wat zijn de gevolgen op korte en lange termijn, voor je eigen leven, maar ook voor het leven van je geliefden?

Zelf werk ik hard, maar nooit teveel. Ik probeer zoveel mogelijk in het moment te zijn. Ik heb mijn Facebook-, Twitter- en LinkedIn-account opgezegd (4u per dag kijken op een klein schermpje,… ik dacht van niet). Ik wil mensen écht ontmoeten. Ik wissel werken af met reizen, lezen, rusten, dieren knuffelen of tuinieren (kersen plukken hoort daar in deze tijd van het jaar bij). Ik geef mezelf 2u pauze ’s middags en creëer voor mezelf een oase van rust zowel op het werk als daarbuiten. Ik besef zeer goed dat niet iedereen die luxe heeft, maar toch heb ik deze situatie helemaal voor mezelf gecreëerd.

Ook jij kan je eigen ratrace stopzetten als je dat wilt,… ik ben zeker. De eerste stap die je kan zetten is uitzoeken wat echt belangrijk voor je is.

Ilse Hendrickx
15 juni 2018